We varen weer

We varen weer

Zo, de boot is na een ruime week gerepareerd en we kunnen weer varen. De week in Lissabon was fantastisch, we kennen nu de stad van binnen en van buiten. Ik hoef niets over de stad te vertellen omdat er genoeg over te vinden is, uiteraard hebben we vele kilometers gelopen en avonturen beleefd.                   (Anneke bestudeert de lay-out van Lissabon)

Een tip die ik wel kwijt wil is dat als je bij Indiase mensen in een winkeltje een glas wijn bestelt je moet opletten. Anneke wilde een glas Vino Verde bestellen en moest zelf de fles aanwijzen, ze zei uitdrukkelijk “één glas” en natuurlijk beaamden zij dat ze het begrepen hadden. Wij gingen op het terras zitten, ik een glas bier en Anneke kreeg een fles wijn met één glas. Die fles moesten we betalen dus hebben we  er maar een tweede glas bij gevraagd. Ook hebben we erg genoten van ons diner in een lokaal Fado restaurant waar een 81 jaar oude dame een geweldige performance gaf in het Fado zingen begeleid door twee gitaristen, de lokale Pavarotti deed ook erg zijn best maar dat vonden wij minder geslaagd..

We zij na Lissabon nog twee nachten in Seixal gebleven (zuidkant van de rivier Tejo (Taag) en daarna naar de baai “Portinho de Arrabida” gevaren, volgens de pilot een van de mooiste baaien van Portugal. Dat het mooi is klopt, we zijn voor anker gegaan maar de  eerste nacht kregen we 25 knopen wind en de tweede nacht 35 knoop. Pas toen begreep ik dat de wind kwam door de geografische ligging (extreme landwind) en zijn we vertrokken, het anker is in ieder geval goed getest. Het is een bijzondere ervaring om half september in Adam en Eva kostuum te kunnen zeilen, je moet wel oppassen dat je op bepaalde plaatsen niet verbrandt.

We zijn vervolgens naar Sines gevaren, daar twee nachten blijven liggen en vervolgens naar de baai Arrifana. Die baai kun je alleen aandoen met matige wind en als de swell niet uit het westen komt, we hebben daar één nacht geankerd op 11 meter diep water (als je minder diep ankert weet je zeker dat je enorme golven hebt), een erg mooie baai waar veel gesurfd werd. Die baai wordt het “surfparadijs” genoemd vanwege de enorme golven, de pilot zei: “the surfing community knows where they can find waves”. Dat hebben we geweten, in de nacht rolde de swell de baai in en je rolde zowat uit je bed. Anneke klaagde maar haar vastbinden aan het bed is voor mij iets te kinky.

Vanuit Arrifana zijn we met fantastische wind naar Lagos (Algarve) gevaren en daar gisteren aangekomen. We gaan hier wat bekijken, de was doen en inkopen om een lange tijd westers voedsel en drank te kunnen nuttigen. We zijn van plan om even naar Valmor te gaan, vlakbij Lagos, en dan over te steken naar Marokko.

Het plan: de Marrokkaanse kust voor zo’n 500NM te volgen(de kust is veel langer), dan naar de Canarische eilanden en vervolgens naar de Kaap Verdische eilanden (die liggen 900NM ten zuiden van de Canaries). Omdat niet iedereen geografisch onderlegd is vind je hieronder een kaartje met afstanden. Één NM is circa 2KM (1,854KM). Op het kaartje is ieder streepje 60NM, dus van het getal 20 aan de rechterkant tot het getal 30 is 600NM. Lagos ligt net rechts van Cabo de Sao Vincente.

Na de Kaap Verdische eilanden hebben we het plan om over te steken naar Suriname, maar dan zijn we al in januari. We hebben er zin in en zullen de volgende keer vertellen wat we tot dan van Marokko vinden.

Terug in Lissabon, een bewogen tijd.

Terug in Lissabon. Ik had gedacht heerlijk met mijn dochter vanaf 17 augustus een week te kunnen zeilen en was lekker rustig op weg naar Lissabon, helaas mocht dat niet zo zijn. Op 12 augustus in de namiddag belde Anneke op dat de gezondheid van haar moeder snel achteruit ging en dat ik met spoed naar Amsterdam moest komen. Ik heb vervolgens de steven gewend en ben op de 13^de in de middag in Lissabon aangekomen. De 13^de is niet voor niets een ongeluksgetal want in de marina is er een schip met hoge snelheid dwars in mijn boot gevaren. De schade is het verfwerk, het potdeksel over een meter of 5 en de zeereling met scepters.

Gelukkig geen structurele schade zelfs geen deuk in het sterke stalen schip, maar dit kon ik er niet bij hebben. Via internet de verzekering geïnformeerd en het proces opgestart.

De 14^de ben ik naar Amsterdam gevlogen en de 18^de is de moeder van Anneke overleden. Daarna uiteraard een drukke en emotionele tijd, de crematie regelen en het huis leegmaken. Wel hebben wij in deze periode nog de gezellige Sixhaven bezocht en daar vrienden ontmoet, ook een dag genoten van Sail Amsterdam. Uiteindelijk konden wij 6 september naar Lissabon vliegen. De verzekering is nog steeds onduidelijk en omdat ik niet langer wilde wachten heb ik vandaag ( 9 september) de boot naar een werf in Lissabon gevaren en op de kant laten zetten voor de nodige reparaties, de inschatting is dat het een week gaat duren. Wij hebben voor één week een hotel geboekt in het centrum van Lissabon, op eigen kosten want de verzekering zei “het schip is niet onbewoonbaar”. Ja verzekeringen hebben altijd kleine grapjes om kosten te vermijden.

Het is natuurlijk geen straf om een week samen met Anneke in de mooie stad Lissabon te zijn, een klein dorp was vervelender geweest. Ik ben wat laat met het bijwerken van het blog maar vind dat je niet op internet kunt zetten dat je schip onbeheerd in Lissabon ligt. Ook had ik gehoopt wat meer en leukere dingen op ons blog te zetten, dat moet maar wachten tot de volgende keer. 

Portugal

In Bayona (Spanje) hebben we een aantal plezierige dagen doorgebracht, ook alle was is weer schoon.  Onze eerste haven in Portugal was Viano do Castello, een bijzonder stadje met weer veel cultuur en historie.

We hadden al verontrustende berichten ontvangen over de gezondheid van Anneke’s moeder, de gezondheid verslechterde dermate dat Anneke vanuit Viano do Castello op 3 augustus naar Amsterdam is gevlogen om haar moeder in de terminale fase te verzorgen. Gelukkig hebben we nu de tijd om dat te doen, de verwachting is dat Anneke een onbepaald aantal weken niet aan boord zal zijn.

Ik ben nu alleen aan boord en vaar langs de Portugese kust. Ik ben naar Leixoes gevaren, daar een aantal dagen gebleven, heb de mooie stad Porto bezocht 

en ga nu rustig richting Lissabon waar ik 16 augustus wil aankomen. Op 17 augustus komt mijn dochter mij een ruime week bezoeken, uiteraard gaan we dan Lissabon verkennen en vervolgens de kust ten zuiden van Lissabon met de boot bezoeken.

Het is wat saai aan boord maar ik geniet wel van het water en de plaatsen die ik bezoek. De volgende update zal eind augustus zijn.

We zijn in Bayona, de laatset plaats voor Portugal.

We zijn vandaag ( 30 juli) aan het eind van de dag in  Bayona aangekomen, de stad waar Columbus na zijn ontdekking van de nieuwe wereld weer voet aan land zette.

We zijn van Viveiro naar Ria de Cedeira gevaren en hebben daar twee nachten heerlijk voor anker gelegen en met onze bijboot de kust verkend. Ik heb daar onze bijboot een naam gegeven (NOK jr.) en vol gestempeld met ons boordstempel. Dat alles om de kans op diefstal te verkleinen. Voor de geïnteresseerden, onze motor voor de bijboot is een elektrische (Torqueedo 1003 met 500 Watt accu). We laden de accu overdag weer op via het zonnepaneel dus geen gedoe met benzine.

 

Voor de technici: ons hoofdanker is een Rocna van 40kg en ons tweede anker een grote Fortress met vloeien van 80cm.

Daarna zijn we naar Cornuna gevaren, een erg mooie oude binnenstad en daarbuiten mooie winkelstraten, echt een aanrader. We vielen daar met onze neus in de boter omdat er een midddeleeuws festival van een aantal dagen aan de gang was. Iedereen in gepaste kledij, honderden marktkraampjes, ridders te paard, muziek op straat, narren, vaandelzwaaiers etc.. Een geweldige tijd gehad.

Daarna twee dagen Ria de Camarinas waar we naar mijn mening teveel gewandeld hebben, wel een indrukwekkende vuurtoren op de kaap ( weer een wandeling van 15KM). Ja ik ben behoorlijk veel gewicht aan het verliezen. Daarna drie nachten voor anker in Ria de Muros bij het plaatsje Muros. Een leuk gezellig plaatsje, het weer was matig maar het is ook wel fijn om niet in de verzengende hitte te zitten.

Vanuit Muros zijn we met de bus naar Santiago de Compostela gegaan (een uur rijden), een zeer bekende bedevaartsplaats waar jaarlijks duizenden pelgrims te voet naartoe gaan. Wij dus per schip en bus. Deze plaats hoort op de “bucketlist” en het is indrukwekkend om de oude stad en met name de grote kathedraal te bezoeken. Het is leuk om op straat veel strompelende mensen te zien die eindelijk hun bestemming te voet bereiken. Bijzonder aan de kathedraal is dat er continue iemand het woord voert, die kathedraal bomvol pelgrims zit en er vele missen zijn in vele talen. Ook kun je in alle talen biechten, er zijn heel veel biechtstoelen waarop staat in welke taal je daar kunt biechten, er werd veel gebruik van gemaakt. Ik laat het hierbij omdat op internet genoeg te vinden is over deze stad.

Ik realiseer me eindelijk dat ik niet op vakantie ben maar een reis maak, een reis met bijzondere ervaringen. Genoeg gefilosofeerd. Het is wel opmerkelijk dat Anneke en ik het nog steeds erg goed met elkaar kunnen vinden, immers in ons werkzame leven zagen we elkaar veel te weinig en nu zitten we iedere dag op elkaars lip.

Vanuit Muros zijn we dus vandaag naar Bayona gevaren. we blijven daar in ieder geval twee nachten om ook de was te kunnen (laten) doen, als je jezelf gaat ruiken moet je oppassen. We zijn van plan om daarna de beschermde eilanden "Islas Cies" (waar je permit/vergunning voor moet hebben) aan te doen op anker en daarna Portugal in te varen.

We zijn in Spanje aaangekomen

Zo, we zijn in Viveiro in Noord Spanje aangekomen. We zijn eerst van uit de “abers” (estuary’s Noord Bretagne) naar Audriene (Zuid Bretagne) gevaren, een tocht van 55 NM. Die tocht was bij “Raz de Seine” heftig omdat we slack met 45 minuten hebben gemist en dus dat stuk bijzonder lastig water met tegenstroom en tegenwind  moesten nemen. Raz de Seine MOET met slack genomen worden anders is het een wasmachine met enorme golfopbouw, wij hebben bewust doorgezet

Donderdag 07:30 zijn we vertrokken om de Golf van Biscaye over te steken, zondag 19 juli rond het middaguur zijn we in Viveiro Noord Spanje aangekomen. Een tocht van ruim drie etmalen. De geplande afstand was circa 300NM maar we hebben 420NM gevaren, een omweg van ruim 100 mijl. Die omweg maakten we niet voor ons plezier maar was door de wind gedwongen, we zijn daardoor lang op het grensgebied van ondiep en diep water gebleven wat vervelende golven met zich meebracht op een scherp aandewindse koers (het water wordt van 4.000 meter binnen een tiental mijl 150 meter diep). Onze gevaren route kun je op onderstaande foto zien.

De golf heeft zijn reputatie waargemaakt voor zowel golven, veranderlijke wind als dolfijnen. Het was een waar dolfijnenfeest, een aantal keer een groep voor de boeg. Van de eerste ontmoeting met een groep dolfijnen die 10 minuten bij ons gebleven zijn heb ik onderstaande foto geplaatst. Anneke heeft een walvis voor de boeg gezien toen ik even sliep om uit te rusten voor de komende nacht, wat voor walvis vroeg ik waarop zijn “type Moby Dick” antwoordde.

Al met al hebben we bijzonder genoten van de oversteek maar waren blij aan de overkant te zijn vanwege vermoeidheid door continue onder  forse helling te varen en harde winden in de nacht (varen met een rif in het grootzeil, zonder kluiver maar  met kotterfok/stagfok).

Nu bijkomen in Viveiro, genieten van de sfeer, lekker eten en drinken en daarna voor anker in een Ria en later naar Coruna, kleine tochtjes, Viveiro-Coruna is maar 55 mijl.

Weer een update, 12 juli 2015

We hebben een goede zeilreis (klein reisje) gehad van Jersey naar Saint Malo. We kwamen daaraan met spring, je hebt dan een indrukwekkend verschil tussen hoog en laag water van 12 meter (bij neaps is het verschil 5 meter). St. Malo is een prachtig oud stadje. Daarna zijn we langs de noordkust van Bretagne gevaren en hebben allerlei leuke plaatsen aangedaan, de charme en oudheid spatten er vanaf.  De kust van Bretagne is indrukwekkend, veel rotspartijen in het water waar je terdege rekening mee moet houden met het varen, de Fransen zijn wat zuinig met kardinalen en boeien.
Momenteel (12 juli) liggen wij op de kop van Bretagne in "L'aber Warc'h". Morgen gaan we voor anker in een riviertje verderop en daarna maken wij ons op voor de oversteek naar Noord Spanje. Omdat de wind de komende 5 dagen ZW of ZZW is, is een plezierige oversteek naar Spanje gedurende die tijd niet mogelijk. Zolang de wind verkeerd staat verkennen wij de zuidkust van Bretagne. Windverwachting is aangepast, wij gaan 14 juli naar Audierne, daar provianderen en dan donderdag 16 juli de oversteek naarSpanje maken richting Santander. De volgende update is waarschijnlijk vanuit Spanje. Hieronder een foto van het stadje Roscoff en een foto van de typische kust van Bretagne.

Een kleine update

We zijn dus op woensdag 24 juni vertrokken, en zijn in IJmuiden blijven liggen om nog eens lekker te eten in die haven. Het was weer uitstekend.
Donderdag de touwtjes los met de bedoeling om een heel stuk te varen.Helaas kwam de wind uit de verkeerde hoek en was die ook nog eens zwak. We zijn na een nacht doorgevaren te hebben met teveel motoren in Ooostende aangekomen. Ik heb mijn broer gebeld (die in Belgie woont) die de volgende dag met zijn vrouw naar ons toe kwam. Het is een bijzonder gezellige dag geworden.
Na twee nachten Oostende de touwtjes weer los en door de wind gedwongen, wederom veel motoren, in Boulogne sur Mer aangekomen. Wij hebben toen besloten niet meer te motoren.
Omdat er eindelijk in de nacht van maandag op dinsdag wind uit het oosten was voorspeld, zijn we maandag vanuit Boulogne vertrokken met bestemming Jersey (kanaaleilanden), een trip van 200 NM. Nou, ons geduld is op de proef gesteld, vanwege de wind laverend naar de zuid Engelse kust waarna we vanaf 23:00 uur tot de volgemde dag 07:00 uur zonder wind hebben rondgedobberd (geen motor aan!). Daarna kwam er wind en konden we zuid-west naar Cap the Hague varen;, daar waren we de volgende nacht rond 02:30. Gelukkig net op tijd om de geweldige stroom rond die kaap ( 5 tot 7 knopen) mee te maken en de enorme wind die zo'n kaap bij zich heeft. Uiteindelijk zonder motoren Jersey bereikt ( drie dagen en twee nachten is best veel voor die afstand). We zij nu dus op Jersey en vannacht is de tweede nacht op Jersey.
Morgen. 3 juli, gaan we op weg naar St. Malo, een historische stad in Noord Frankrijk, een lastige tocht gezien de voorspelde wind en de enorme stromingen die in dit gebied voorkomen. We gaan weer voor zeilen zonder motoren, hoe lang het ook duurt.